Urodziłem się w 1989 roku, więc doskonale pamiętam czasy, w których kaseta była głównym nośnikiem muzyki. W moim rodzinnym domu również znajdowała się skromna kolekcja oryginalnych i przegrywanych taśm. To właśnie dzięki niej zaczęła się moja taneczna i kolekcjonerska pasja. Duży wpływ na rozwój zainteresowania tańcem i muzyką z kaset mieli również moi rodzice. Tata nagrywał audycje radiowe i to dzięki niemu nauczyłem się obsługiwać magnetofon, a także poznałem niezwykle przydatną sztukę przegrywania z kasety na kasetę. Z kolei moja mama nagrywała dla mnie taneczne teledyski z list przebojów na kasety VHS. Dzięki temu mogłem w kółko oglądać popisy MC Hammera czy Johna Travolty i naśladować ich ruchy. Dodatkowo moi wujkowie, należący do klubu TAN z rodzinnej Nidzicy, mieli na mnie spory wpływ. Byli starsi, potrafili tańczyć i mieli sporo kaset z rapem, które mogłem do woli przegrywać. W skrócie – wszystkie powyższe osoby były dla mnie, jako dziecka zafascynowanego muzyką i tańcem, ogromną inspiracją.

Utworem z tamtego okresu, który szczególnie zapadł mi w pamięć był „Come Baby Come” składu K7. Jego zaraźliwy, skoczny vibe zapraszał na parkiet już od pierwszych sekund. Niniejszą taśmę, sygnowaną logiem MG Records, zabrałem w 1994 roku na pokaz taneczny w Kozłowie z którego niestety już nigdy nie wróciła. Oczywiście w tamtym okresie nie myślałem jeszcze o kolekcjonowaniu muzyki na taśmach. Nośnik ten był mi niezbędny do tworzenia własnych mixtape’ów, do których tańczyłem w domu lub podczas pokazów tanecznych. Ponadto każdy trening czy zawody w latach 90 nie mógł odbyć się bez muzyki płynącej z kasety magnetofonowej.

Przełom nastąpił jednak w chwili, gdy ukończyłem 12 lat. Mój rówieśnik, nowy kolega z klubu tanecznego, pokazał mi swoją półkę z około 40 kasetami, które były poukładane grzbietami. Ten widok mnie zafascynował i już nie było odwrotu. Pierwszą kasetą, która zasiliła nową kolekcję, była taśma składu House of Pain. Kupiłem ją wtedy od mojego kumpla, a zarazem sąsiada, za 7 złotych. Wróciłem do domu, włączyłem „play” i całkowicie wtopiłem się w klimat nagrań. Była to pierwsza kupiona przeze mnie kaseta, którą niezmiennie jaram się po dziś dzień. Tak to się zaczęło!

Dziś moja kolekcja liczy sobie ponad 3000 kaset. Znajdują się w niej zarówno albumy wydane legalnie, jak i tzw. nielegale z podziemia. Koncentruję się głównie na amerykańskim i polskim rapie, ale w moich zbiorach nie brakuje również hiphopowych kaset z Francji, Niemiec, Japonii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Kanady, Austrii, Bułgarii, Ukrainy, Litwy oraz Rosji. Na wielu z nich znajdują się autografy znanych i cenionych artystów hiphopowych. Ponadto kolekcję uzupełniają inne analogowe nośniki tj. kasety VHS oraz płyty winylowe.